-1 en Dereitos Humanos

A ética e a moral sempre levan as de perder ante o poder, especialmente perden cando se enfrontan ó poder político e ó poder económico. Imaxinemos, por un momento, o ámbito político e o económico aliados para loitar contra un mesmo obxectivo, a moral. Non é necesario ter unha gran imaxinación, irremediablemente, como podemos ver no día a día, a moral sucumbe.

Ignorada a moral, tamén os dereitos humanos universais caen no esquecemento e son excluídos dun dos medios de difusión e asimilación máis perigosos, a educación.

O certo é que non interesa crear individuos autocríticos, reflexivos e indepentes que desexen participar activamente na construción da súa propia sociedade. Así, a día de hoxe, podemos atoparnos con nenos que non coñecen os seus dereitos como nenos, con discentes que non coñecen os seus dereitos como educandos, con cidadáns que non coñecen os seus dereitos como humanos, como persoas, como cidadáns constituíntes dun entramado político e social complexo. Topamos cunha sociedade que se afasta dos principios básicos para o entendemento e a convivencia pacífica intra e intercultural. Os seres humanos abandonan a súa esencia de seres sociais para conformarse como un elemento inerte e pasivo na sociedade, obedecendo e someténdose. 

Sabemos que o futuro camiña da man da educación. A cuestión é ¿que futuro queremos? A marxinación dos Dereitos Humanos no actual sistema educativo, non só na súa vertente teórica senón na práctica cotiá, só serve para distanciarnos e diferenciarnos, para separar á sociedade global. Estamos desenvolvendo unha educación creadora de desigualdades e conflitos.

A Declaración Universal dos Dereitos Humanos versa no seu artigo 26:

2. A educación terá por obxecto o pleno desenvolvemento da personalidade humana e o fortalecimiento do respecto ós dereitos humanos e ás liberdades fundamentais; favorecerá a comprensión, a tolerancia e a amizade entre todas as nacións e todos os grupos étnicos ou relixiosos, e promoverá o desenvolvemento das actividades das Nacións Unidas para o  mantemento da paz.

Mais séguese adoutrinando na crítica e destrución do alleo, do diferente, sen potenciar a capacidade de autocrítica nin de creación de novas alternativas. 

De todos é sabida a importancia que os dereitos humanos teñen para o desenvolvemento dos pobos, para o desenvolvemento dos individuos, para o crecemento global a nivel de igualdade, paz e solidariedade, para a construción dun mundo igualitario e xusto. E, sen embargo, os autoproclamados Estados Democráticos e de Dereito afástanos do eido educativo.

Urxe a construción dunha sociedade máis próxima e unida, unha sociedade sen fronteiras culturais, unha sociedade realmente internacional. Máis nun mundo no que o sistema educativo está corrompido polos intereses da clase que rexenta o poder.